ادبیات زیبا

گر خسته ای بمان و گر خواستی بدان ما را تمام لذت هستی به جستجوست...

شمع باشم

دوست دارم شمع باشم در دل شبها بسوزم

روشنی بخشم میان جمع و خود تنها بسوزم

شمع باشم اشک بر خاکسترپروانه ریزم

یا سمندر گردم ودر شعله بی پروا بسوزم

لاله یی تنها شوم در دامن صحرا برویم

کوه آتش گردم و در حسرت دریا بسوزم

ماه گردم در شب تار سیه روزان بتابم

شعله آهی شوم خود را زسر تا پا بسوزم

اشک شبنم باشم وبر گونه ی گلها بلغزم

برق لبخندی شوم  در غنچه لبها بسوزم

یا ز  همت پر بسایم بر ثریا همچو عنقا

یا بسازم آنقدر با آتش دل تا بسوزم...

                                                            علی اکبر دلفی

+ نوشته شده در  شنبه ۱۰ تیر۱۳۹۱ساعت 17:18  توسط فاطمه خجسته سالکویه  | 

بوی گل...

دستم بوی گل می داد !

مرا به جرم گل چيدن گرفتند
....

ولی

 حتی يک نفر هم

فکر نکرد شايد

من گلی کاشته باشم !

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه ۲۵ خرداد۱۳۹۱ساعت 9:20  توسط فاطمه خجسته سالکویه  | 

سهراب گفتی...

سهراب !! گفتي:چشمها را بايد شست……

شستم ولي !………

گفتي: جور ديگر بايد ديد…….

ديدم ولي !…………..

گفتي زير باران بايد رفت……..

رفتم ولي !………….

او نه چشمهاي خيس و شسته ام را..نه نگاه ديگرم را…

هيچ کدام را نديد !!!!

فقط در زير باران با طعنه اي خنديد و گفت

:  ديوانه باران نديده !!!

+ نوشته شده در  چهارشنبه ۱۷ خرداد۱۳۹۱ساعت 16:9  توسط فاطمه خجسته سالکویه  |